زهرا عصاره عصمت، آیینه پاکی و زلال کوثر است.

ای همیشه جاری،ای بهار کوتاه،ای ترنم باران وحی در شکوه مقام

تو حیرانم که معنویت به رشته های چادرت دست نیاز می اویزد و

معرفت به غبار آستان خانه ات بوسه می زند. برهوت این دنیای خاکی

شایان میزبانی چشمه سار همیشه جاری تو را نداشت. تو که در

آیینه زخم ها و داغ ها در هجران پدر،غریبانه زیستی و در وداع

شبانه ات با پهلویی شکسته، خانه گلین را به امید آغوش بهشتی

پدرترک گفتی.وجود مبارکت تنها یک تفکر یا تصور یک حقیقت

حیات بخش نیست بلکه تجسمی عینی و زنده از برکت خداوند بر

انسان است .تا قبل از حضورت در عالم خاکی،انسان معناگرا مجبور

بود گوشه هایی از نعمت یک زن مقدس را در اسطوره ها،الهه ها و

افسانه ها جستجو کند یا متوسل به پاکدامنی مریم(س) یا خردمندی

آسیه و وفاداری سارا بشودبعد از تجسم خاکی و عینی ات برای

انسان کمال گرا یک الگوی زنده و جاوید پدید آمدو

آن شخصیتی به نام فاطمه بود.

                     «روز زن مبارک»