حس می کنم عنوان یه فیلمی باید باشه! شایدم نه، ولی شبیه از این عنوان هاییه که انگار خیلی وقتا به چشام خورده یا گوشام شنفته! و به تبع همین هم توو ذهنم اومد.
مطمئنا هر یک از ما توو زندگی شاهد صحنه هایی بودیم که گاهی باعث خنده و گاهی باعث گریمون شده……..بعضی وقت ها چنان خندمون گرفته که اشک از چشامون سرازیر شده و یا برعکس بعضی از مواقع چنان گریه کردیم که باعث خنده دیگران شدیم
حتما شنیدین که می گن:” خنده بر هر درد بی درمانی دواست ”
اما جای دیگه ای هم گفتن:” کسی که زیاد می خنده و دیگران رو می خندونه خودش هزاران درد داره
یا مثلا جای دیگه هم می گن:”وقتی بغض تو گلوته گریه کن تا سبک بشی یا غم دلت بریزه بیرون….از اون طرف هم وقتی گریه می کنی می گن:”ای بابا گریه نکن!!…شگون نداره یا گریه اصلا به چشات نمی اد…اب چشمات خشک می شه ها!!!”
شما بگید!
بالاخره کجا بخندیم، کجا گریه کنیم؟؟
اینکه خنده و گریه با هم فرق دارن می تونن وجه اشتراک هم داشته باشند؟؟
پس چطور می شه بعضی از ادم ها در اوج گریه می تونن بخندن یا بالعکس در اوج خنده می تونن گریه کنن
چرا بعضی ها خندشون گریه داره و گریشون خنده دار؟؟!!
به نظر شما رنگ صداقت در خنده ها و گریه های کودکی بیشتر بود یا الان؟؟
چرا؟
امیدوارم خنده و گریه هر دو عاقلانه در زندگیمون وجود داشته باشند....
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
